Pedagog na terenie placówki udziela pomocy psychologiczno – pedagogicznej uczniom:

1. W przypadku  gdy wychowawca wykorzystał swoje możliwości, a uczeń nadal potrzebuje pomocy i wyraża chęć skorzystania z pomocy pedagoga.

2. W przypadku gdy uczeń sam zwraca się o pomoc do pedagoga.

3. Z własnej inicjatywy, jeśli uczeń przyjmie zaoferowaną pomoc.

4. Ze wskazania poradni psychologiczno – pedagogicznej – zawartego w opinii z badania przedstawionego szkole przez rodziców, w sprawach, które nie należą do obowiązków nauczycieli i wychowawcy.

5. Na polecenie Dyrektora lub prośbę innych osób, w tym rodziców.

Interwencja wychowawcza przeprowadzana jest przez pedagoga w przypadku poważnych naruszeń norm zachowania obowiązujących w szkole lub/i demoralizacji po wyczerpaniu możliwości działania wychowawcy.

Pomoc psychologiczno–pedagogiczna może przyjąć formę:

1. Klas terapeutycznych.

2. Zajęć dydaktyczno-wyrównawczych.

3. Zajęć dla uczniów uzdolnionych.

4. Zajęć specjalistycznych (korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, socjoterapeutycznych).

5. Zajęć z doradztwa zawodowego.

6. Porad, konsultacji, rozmów.

Terapia psychologiczna i pedagogiczna może być prowadzona z dzieckiem tylko w przypadku, gdy rodzice wyrażają na to zgodę, z wyjątkiem gdy rodzice lub opiekunowie prawni są podejrzani o przestępstwo wobec dziecka. O takich sytuacjach i działaniach należy niezwłocznie powiadomić sąd rodzinny.

Materiały do przeczytania:

• Poradnik nowicjusza, czyli jak przetrwać w nowej szkole

• Nie trać czasu, ucz się efektywnie

• Co zrobić kiedy jesteś ofiarą przemocy?

Oprac. Aleksandra Mazur